Interim-ABC

Bespreking in Tubantia (20 augustus 2002)

Topdown, bottom-up, benchmarken, kick-off van de implementatie van de kwaliteitsimpuls. Managementjargon is niet alleen afschuwelijk, het is nog onbegrijpelijk ook. Is de politiek er inmiddels achter dat het volk niet langer in cryptogrammentaal moet worden toegesproken, in het bedrijfsleven orakelt en ratelt men er nog lustig op los met gewichtig, verdoezelend en vaag taalgebruik. Vooral de interim-managers die ‘even’ orde op zaken komen stellen met hun kwaliteitsimpulsen, ijkpunten en proefballonetjes, hullen zich in dit vage jargon.

Het Haagse bureau De Roo Interim heeft de hand eens diep in eigen boezem gestoken en alle typische managementwoorden die ze in de eigen praktijk tegenkomen (en waarschijnlijk ook wel zelf gebruiken). Het resultaat is een verhelderend en af en toe vermakelijk boekje over het Interim-ABC, zoals de titel luidt. De meest gehanteerde begrippen staan er alfabetisch gerangschikt in en worden keurig, maar met een knipoog uitgelegd. Onmisbaar voor aankomende interim-managers en adviseurs, maar ook voor werkenden die in een woordenstrijd gewikkeld raken over u-bochten, perceptiekloven, kantelmomenten, dooragenderen, business process redesign en projectgerichte organisaties.

[anonieme bespreking]

Bespreking in VNG-magazine (5 juli 2002)

Een veelzijdige beroepsgroep. Er zitten slagers en loodgieters tussen. Ze stroomlijnen en maken doorstarten. Ze acteren, dirigeren en regisseren. Ze houden soms een grote schoonmaak, verspijkeren de tent en kappen dor hout. Er zit altijd van alles in de pijplijn. Gelukkig bieden ze ook nazorg.

In Interim ABC zijn volgens de inleiding alleen woorden opgenomen die in ten minste drie verschillende contexten zijn gehoord of gelezen. Toch is het een merkwaardige selectie. Er staan ook personen in, zoals Peter Drucker en Max Weber (beiden goed voor twee pagina's), Henry Mintzberg (één pagina) en Eduard Bomhoff (één alinea). Er staan veel namen in van managementbureaus. Vaak twee keer: met de volledige naam en als afkorting. Sommige begrippen zijn voorspelbaar (afstemmen, draagvlak, werkvloer). Andere zijn geestig. Wat dacht u van nijlpaard: pejoratieve aanduiding voor een manager die zelden van zich laat horen, maar die, als hij iets oppert, verlangt dat het op stel en sprong gebeurt; hij ligt voortdurend onder water maar zet soms een grote mond op. Of beroepsbemoeial: dor Gerrit Komrij 'gemunt synoniem' voor manager. En krabpaal: aanduiding voor iemand met wie een manager informeel kan overleggen over zijn bezigheden, zodat hij scherp kan blijven.

Het boekje prikt tal van holle termen door, zoals taskforce (werkgroep), leermoment (afgewende mislukking), monitoren (controleren), perceptiekloof (onbegrip) en realiseren (uitvoeren). Lekken is een oude manier om de publieke opinie te beïnvloeden. Zelfs de voormalige minister-president Willem Drees deed eraan. Vlak na de oorlog liet hij burgemeestersbenoemingen bewust uitlekken om te peilen wat de reacties waren. Dit was goedkoper dan een antecedentenonderzoek. Van zelfkennis getuigt de term managementziekte: veel problemen lossen zichzelf op, daar heb je geen manager voor nodig. De Wet van Parkinson zorgt er echter voor dat managers nooit zonder werk zitten: 'Als er te veel managers zijn, bedenken ze wel iets om zichzelf bezig te houden. Deze op zich overbodige activiteiten worden daarna als noodzakelijk beschouwd, want managers besluiten immers zelf over het belang van hun bezigheden.'

Simon Kooistra